Mleko, śmietana

30 marca 2011

3Trzy produkty mleczne Mleko jest podstawowym źródłem pięciu głównych składników pokarmowych – węglowodanów, tłuszczy (w oparciu o ich zawartość klasyfikuje się mleko), minerałów (przede wszystkim wapnia), białek i witamin (zwłaszcza A i B). Mleko pełne zawiera co najmniej 3% tłuszczu, chude – mniej (od 0,5 do 3%), a odtłuszczone -wcale. Mleko odtłuszczone polecane jest osobom o wysokim poziomie cholesterolu we krwi. Część mleka jest homogenizowana. Homogenizacja to wytwarzanie jednolitej trwałej mieszaniny ze składników nie mieszających się ze sobą w normalnych warunkach. Stosowana powszechnie homogenizacja mleka ma na celu rozdrobnienie dużych cząsteczek tłuszczu, co przeciwdziała jego zbieraniu się na powierzchni mleka w postaci śmietanki. Mleko szczególnie bogate w tłuszcz nazywane jest śmietanką. Otrzymuje się ją w specjalnych wirówkach, a następnie pasteryzuje. Ze względu na procentową zawartość tłuszczu rozróżnia się śmietankę kawową (9%), kremową (30%) i tortową (36%). Zwykłą śmietanę spożywczą otrzymuje się przez zakwaszenie śmietanki. Aby uzyskać jogurt, należy zaszczepić w mleku pewne kultury bakterii, a następnie pozwolić, by się one rozmnażały w temperaturze 40-45 °C przez około 10-12 godzin. Rasy hodowane dla mięsa Rasą popularną w Ameryce Północnej, Argentynie, Australii i Nowej Zelandii jest hodowany pierwotnie w Anglii hereford. Krowy te mają czerwone tułowia i białe pyski, są łatwe w hodowli, a najlepsze warunki rozwoju znajdują na stepach. Niemal całkowicie czarne szkockie krowy aberdeen angus słyną z wysokiej jakości wołowiny. Chętnie hodowane są w Wielkiej Brytanii, USA, Australii, Nowej Zelandii, Kanadzie i Argentynie. Rasa ta szybko dojrzewa, niekiedy używana jest do krzyżowania z bydłem mlecznym. W Polsce hodowane są jedynie pojedyncze okazy buhajów. Masywne i białe szarole (charlois) pochodzą z Francji z okolic Nevers. Cechą charakterystyczną tej rasy jest szybkie dorastanie cieląt. Używane często do krzyżowania z krowami innych ras w celu otrzymania szybko dojrzewających ras krów mięsnych. Szare lub czarne brahmany radzą sobie dobrze w gorącym i wilgotnym klimacie. Pochodzą z Indii, a obecnie hoduje sieje w Ameryce Północnej i Południowej, Australii i Europie. Inne rasy mięsne to wytrzymały i odporny devon, afrikander, bonsmara i drakens-berger z Południowej Afryki, australijski murray grey oraz kerry i dexter z Irlandii. Mleko a bakterie Mleko „prosto od krowy” może być siedliskiem wielu chorobotwórczych bakterii. Największym zagrożeniem jest prątek gruźlicy. Najprostszym sposobem walki z chorobotwórczymi bakteriami jest pasteryzacja, to znaczy podgrzanie mleka do temperatury 72°C na około 15 sekund i następnie szybkie schłodzenie. Takie mleko można przechowywać w lodówce nawet kilka dni. Mleko UHT (skrót od ultra-high tem-peratures – bardzo wysokie temperatury) jest podgrzewane do temperatury 149°C na 6 do 9 sekund i schładzane. Tak przygotowane mleko przechowywane w szczelnie zamkniętych opakowaniach zachowuje świeżość przez kilka miesięcy. Z mleka produkuje się wiele popularnych artykułów spożywczych. Masło otrzymuje się przez ubijanie lub silne mieszanie i schłodzenie śmietany. Sery kwasowe niedojrzewające otrzymywane są przez podgrzanie kwaśnego mleka i spożywane w postaci twarogu. Największe znaczenie handlowe mają jednak sery podpuszczkowe dojrzewające. Masa serowa, czyli ścięty pod wpływem podpuszczki skrzep mleka, jest poddawana w ciągu 1-5 miesięcy dojrzewaniu tj. fermentacji pod wpływem określonych gatunków bakterii lub pleśni. Kazeina, główny składnik serów, wykorzystywana jest również do produkcji kosmetyków, klejów, lekarstw, farb, plastiku.

Aphonopelma jungi

28 marca 2011

27Niedawno okryty ptasznik. Ptasznik Aphonopelma jungi niewątpliwie został odkryty stosunkowo dość niedawno. Niema co do tego kompletnie żadnych większych wątpliwości. W każdym razie Aphonopelma jungi jest absolutnie godny naszej uwagi. Może i nie jest on taki znów dobry dla początkujący hodowców, ale dla tych zdecydowanie bardziej doświadczonych już tak. Jednak Aphonopelma jungi jest bardzo rzadkim ptasznikiem i jego zdobycie granicy tak naprawdę z cudem. Aphonopelma jungi został odkryty dokładnie czternaście lat temu, czyli w roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym piątym. Jest to wiec naprawdę stosunkowo dość niedawno. Aphonopelma jungi został odkryty przez naukowca Smith. Aphonopelma jungi pod względem siły jadu w skali od jeden do sześć ma dokładnie dwa. Jeśli chodzi o trudność w jego hodowli, to ptasznik Aphonopelma jungi w skali od jeden do sześć ma dokładnie jeden. Jeśli natomiast chodzi o dostępność tegoż ptasznika, to w skali Aphonopelma jungi ma on dokładnie sześć. Jego zdobycie graniczy wręcz z cudem. Czyli wstęp o ptasznikach.Nie ma raczej kompletnie żadnych wątpliwości co do tego, że hodowanie ptaszników to bardzo fascynujące zajęcie. Oczywiście nie dla wszystkich może się ono takie właśnie wydawać. Ja sobie z tego absolutnie zdaję sprawę. Jest to kwestia niemalże oczywista. Jednak osoby, które uważają inaczej prawdopodobnie w ogóle nie wiedzą o czym tak naprawdę mówią. A to przede wszystkim dlatego, że oglądały liczne amerykański filmy, na których ptaszniki występują po prostu, jako seryjni mordercy. Jednak prawda wygląda zupełnie inaczej. Ptaszniki to bowiem w większości bardzo łagodne stworzenia. Oczywiście jasną rzeczą jest to, iż zdarzają się również przypadki naprawdę bardzo agresywnych gatunków ptaszników, jednak prawdę mówiąc, to są one polecany już tylko i wyłącznie zaawansowanym hodowcom, którzy tak naprawdę nie dadzą się ukąsić, a jeśli już nastąpi wypadek, to i tak świetnie będą wiedzieli co robić w takim przypadku. Jednak z reguły ukąszeń ptaszników w ogóle nie trzeba się obawiać. Chyba, że jest się uczonym na jad różnych zwierząt. Czyli zakończenie o ptasznikach. Po lekturze poniższych artykułów nie ma już chyba raczej zdecydowanie kompletnie żadnych wątpliwości co do tej kwestii, iż hodowanie ptaszników to naprawdę i absolutnie bardzo interesujące zajęcie. Jest to kwestia raczej dość jasna. Oczywiście są ludzie, którzy wręcz panicznie boją się tych zwierząt. Jednak prawdę mówiąc, to nie wiedzą oni o czym w ogóle mówią. W każdym razie hodowanie ptaszników to bardzo wartościowe i interesujące zajęcie. Oczywiście mówiąc o ludziach, którzy boją się ptaszników absolutnie nie mówiłem o przypadkach arachnofobii, ponieważ jest to choroba, którą tak naprawdę powinno się leczyć. Oczywiście na świecie istnieje wiele różnego rodzaju gatunków ptaszników. Różnią się one między sobą takimi rzeczami jak ubarwienie, siła jadu, odporność, szybkość i tak dalej. Co jest bardzo interesujące, dość spora liczba ptaszników tak naprawdę jeszcze w ogóle nie została odkryta. Jednak prawdę mówiąc, to jest to już tylko i wyłącznie kwestia czasu, aż w końcu poznamy więcej gatunków ptaszników. Są to niezwykle interesujące stworzenia.

Charakterystyka

27 marca 2011

37Krótki opis tygrysa Tygrys w języku łacińskim nazywa się Panthera tigris i zaliczany jest do rodziny kotowatych. Są zwierzętami mięsożernymi, a więc są zmuszone do polowań. Dorosłe osobniki mają od jednego i czterech dziesiątych do jednego i ośmiu dziesiątych metra długości, a do tego dochodzi jeszcze ogon, który czasami może mieć nawet jeden metr długości. Tygrysy ważą od stu do dwustu pięćdziesięciu kilogramów, zależy to głównie od płci danego osobnika. Młode natomiast w chwili urodzenia ważą tylko jeden kilogram. Powoduje to, że muszą dużo jeść w trakcie rozwijania się, aby dostarczyć sobie odpowiednią ilość energii potrzebną do wytworzenia ogromnej masy ciała. Ciąża trwa około stu dni, a więc ponad trzy miesiące, czyli prawie trzy razy krócej niż u człowieka. Tygrysy żyją około siedemnastu lat, a więc kilka lat dłużej niż psy. Najstarszy znany tygrys miał dwadzieścia sześć lat. Tygrysy należą do zwierząt zagrożonych wyginięciem, bowiem na całym świecie jest ich tylko około ośmiu tysięcy. Miejmy nadzieję, że ta liczba ulegnie zwiększeniu. Tygrysy, wspaniałe i majestatyczne zwierzęta. Tygrysy znane były już w starożytności, na przykład w Mezopotamii, Grecji i w Rzymie, gdzie były wykonawcami wyroków śmierci na arenach. Później jednak wiedza o tygrysach w Europie zanikła. W trzynastym stuleciu Marco Polo uległ wielkiemu zdziwieniu, kiedy zobaczył tygrysa, a było to u Kubiłaj Chana – władny Mongolii. Obecnie każdy wie, jak wygląda tygrys, jednak nie każdy potrafiłby opowiedzieć o jego stylu życia i zwyczajach. Wiedza taka jest potrzebna między innymi po to, aby umożliwić tygrysom przetrwanie. Obecnie tygrys jest gatunkiem, któremu grozi wyginięcie i jeżeli nic z tym nie zrobimy, to następne pokolenia będą o tygrysach dowiadywać się tylko z książek. Na szczęście różnego rodzaju organizacje ekologiczne zajęły się tą sprawą i najprawdopodobniej nie będzie aż tak źle. Niemniej jednak pamiętajmy, aby nigdy nie kupować futra tygrysiego podczas wycieczek do Azji czy do Afryki, ponieważ przyczyniamy się tym sposobem do zwiększania się kłusownictwa oraz do śmierci kolejnych tygrysów.

Rozmnażanie

24 marca 2011

39Jak wygląda rozmnażanie się tygrysów Tygrysy posiadają swoje terytoria. Terytorium samca jest duże i w nim zawierają się terytoria kilku samic. Gdy samica jest w czasie rui, wybiera się do niej nie tylko samiec, na którego terytorium zamieszkuje, ale także inni samce z przygranicznych terytoriów. Prowadzi to zazwyczaj do pojedynków. Na początku samce straszą się nawzajem poprzez patrzenie się sobie w oczy, szczerzenie zębów i wydawane odgłosy. Jeżeli nikt się nie podda, to dochodzi do walki, z której ofiara wychodzi z licznymi zadrapaniami. Jeżeli jednak jeden z tygrysów zrezygnuje z samicy, to może po prostu odejść w każdej chwili i nikt go nie będzie gonił. Przed lub po narodzinach samiec opuszcza samicę i dalej wiedzie swoje życie, natomiast samica pielęgnuje młode. Tuż po narodzinach „myje” je językiem. Potem musi je karmić, a także szczególnie się nimi zajmować, ponieważ przez kilka lub kilkanaście dni po narodzinach młode tygrysy są całkowicie ślepe. Gdy matka udaje się na polowanie, musi zostawić swoje dzieci bez opieki w jamie. Nigdy nie zagrażaj terytorium tygrysa Tygrysy dzień poświęcają na odpoczynek, natomiast w nocy rozpoczyna się ich prawdziwe życie związane z polowaniem. Z reguły zwierzęta te żyją samotnie, nie tworzą stad. Jeżeli dojdzie do spotkanie dwóch tygrysów, to przeważnie nie dochodzi do walki, no chyba że jeden tygrys chciałby zabrać drugiemu upolowaną zdobycz. Tygrysy porozumiewają się ze sobą poprzez ruchy głowy, odpowiednie wygięcie grzbietu czy też poprzez ruchy uszu. Dzięki temu jeden tygrys wie, czy jest mile widziany u drugiego osobnika, czy też nie. Jednak przeważnie rzadko dochodzi do takich spotkań, ponieważ tygrysy oznaczają i bronią swoje terytoria. Oznaczanie zachodzi poprzez zostawianie zapachów na granicy terytorium zawartych w kale i w moczu. Przeważnie granice terytoriów są respektowane przez inne tygrysy. Czasami jednak tak nie jest, a szczególnie w rezerwatach. Tam bowiem żyje wiele tygrysów na stosunkowo małym terenie i czasami niektórym tygrysom zaczyna brakować zwierzyny, na którą można by polować w celu zaspokojenia głodu. Jakie są relacje między tygrysem a człowiekiem Tygrysom żyło się bardzo dobrze do czasu pojawienia się człowieka. Zaczął on na nie polować, jednak nie to jest największym zmartwieniem tygrysów. Ludzie niszczą lasy poprzez ich wycinanie, budują drogi i miasta, przez co tygrysy mają z roku na rok coraz mniej miejsca dla siebie. Naukowcy twierdzą, że jeżeli jakiś gatunek liczny mniej niż dwa tysiące osobników, to jest zagrożony szybkim wyginięciem. W przypadku tygrysów aż siedem na osiem podgatunków ma mniej niż dwa tysiące przedstawicieli. Jest to spowodowane także rekreacyjnym polowaniem na tygrysy w celu rozrywki oraz zdobycia trofeów. Obecnie ludzie starają się odtworzyć populacje tygrysów, niemniej jednak nie jest to wcale łatwe zadanie. Niestety nadal znajdują się jednostki ludzkie, które chcą zarobić na zabijaniu tygrysów poprzez sprzedawanie na przykład ich futer. Pieniądze na ratowanie tygrysów są przekazywane przez takie państwa jak Stany Zjednoczone Ameryki, Szwajcarię, Holandię, Wielką Brytanię i tak dalej. Do ochrony przyczyniają się także różne organizacje.