Wpisy z kategorii 'Woda'

Dyskowce

25 stycznia 2011

30Dyskowce są rybami bardzo często spotykanymi w akwariach, a o wiele bardziej znane są jako paletki. Należą do rodziny pielęgnicowatych. Ich naturalnym środowiskiem jest dorzecze rzeki Amazonki. Paletki charakteryzują się przede wszystkim tym, że ich ciała są bardzo mocno spłaszczone – stąd właśnie taka, a nie inna nazwa. Dorosłe osobniki osiągają długość ciała wynoszącą nawet i ponad dwadzieścia centymetrów. Są bardzo pięknie ubarwione – i to na rozmaite sposoby, z tego właśnie są tak mile widziane w akwariowych hodowlach. Niestety, nie należą do zwierząt łatwych do hodowania, mają odpowiednie wymagania co do parametrów wody, wielkości zbiornika, roślin akwariowych i tym podobne. W przypadku jakichkolwiek, najmniejszych chociażby niedociągnięć, nie ma szans na utrzymanie tej ryby w hodowli. Poza tym dla wielu osób zaporowe są ceny, które za paletki trzeba zapłacić. W naszym kraju od siedmiu lat funkcjonuje Polski Klub Miłośników Dyskowców. Paletki stale goszczą na akwarystycznych konkursach. Akara z Maroni to jedna z częściej hodowanych przez akwarystów ryb. Określana jest również mianem akary marońskiej. Jest to zwierzę słodkowodne reprezentujące rodzinę pielęgnicowatych. Spośród innych ryb należących do tej właśnie rodziny wyróżnia się tym, że jest dość spokojna. W warunkach naturalnych występuje w wodach takich krajów jak Gujana oraz Surinam. Samce są większe aniżeli samice – dorosłe osobniki osiągają długość ciała liczącą nawet do dziesięciu centymetrów, podczas gdy u samic jest to przeciętnie sześć. Ponadto u samców płetwy są nieco bardziej wydłużone, natomiast barwy odznaczają się u niego większą intensywnością. Jeżeli chodzi o kolor ciała tych ryb, to może on być albo czerwonawy, albo też żółtobrunatny. Akary marońskie preferują temperaturę wody mieszczącą się w przedziale pomiędzy dwudziestoma trzema stopniami Celsjusza a dwudziestoma sześcioma. Preferencje co do akwarium natomiast są natomiast takie, że musi to być stosunkowo duży zbiornik o dosyć gęstej roślinności. Kirysek spiżowy jest rybą bardzo często spotykaną w akwariach. Jest przedstawicielem rodziny kiryskowatych. Określany jest również mianem kiryska metalicznego. Naturalnym środowiskiem tej ryby są kraje Ameryki Południowej. Jest ona idealna do ogólnej hodowli, albowiem wobec innych gatunków ryb żyjących w akwarium wykazuje się bardzo łagodnym i spokojnym nastawieniem. Nie są dużymi rybami – dorosłe osobniki osiągają długość ciała wynoszącą maksymalnie około siedmiu centymetrów, przy czym zaznaczyć koniecznie trzeba, iż samice są większe aniżeli samce. Lubią temperaturę wody oscylującą w przedziale pomiędzy dwudziestoma pięcioma a dwudziestoma siedmioma stopniami Celsjusza, chociaż w ostateczności wytrzymają i w nieco niższych temperaturach. Hodować należy je w akwariach, których pojemność wynosi przynajmniej osiemdziesiąt litrów. Bardzo istną sprawą są kamyki, które będą położone na dnie – nie mogą być zbyt ostre, ponieważ ryby te mają w zwyczaju przekopywanie dna zbiornika (szukają pożywienia).

Syrena

17 stycznia 2011

18Nie wiadomo, czy syreny, bohaterki opowieści żeglarzy to morskie krowy, czy bujna wyobraźnia podróżników.powieści snute przez powracających z morskich podróży żeglarzy opowiadały o pięknych syrenach wabiących przebywających na morzu. Poddanie się śpiewowi morskich piękności kończyło się tragicznie dla morskich wędrowców. O syrenach pisał również Krzysztof Kolumb.Na temat istnienia owych piękności nauka nic nie wie. Należy jednak przypuszczać, że marynarze widzieli diugonie lub manaty, nazywane również syrenami lub morskimi krowami. Zwierzęta te przypominają nieco swoim wyglądem foki. Ciało o walcowatym kształcie zakończone jest ogonem przypominającym łopatę. Przednie kończyny są w kształcie wioseł, a tylne zostały zastąpione przez ogon. I manaty i diugonie są jednak dużo większe niż człowiek, mierzą, bowiem około dwóch i trzech metrów. A ich twarze na pewno nie przypominają oblicza pięknej kobiety, nie mają zębów, górna warga podzielona jest na dwie części. Zwierzęta te są bardzo spokojne, żyją w przybrzeżnych lagunach, w rzekach niedaleko ujścia do morza. Żywią się roślinami i opadłymi do wody liśćmi. Powoli pływają pod woda, co jakiś czas wynurzają się w celu zaczerpnięcia powietrza. Potężne żółwie, których smaczne mięso przyczyniło się do drastycznego zmniejszenia ich ilości.W siedemnastym wieku zostały odkryte wyspy położone na Oceanie Spokojnym na wschód od wybrzeży Ameryki Południowej. Otrzymały one nazwę Galapagos, co w języku hiszpańskim oznacza Wyspy Wielkich Żółwi. Odkrywcy wysp znaleźli na nich wiele nieznanych dotąd zwierząt, a wśród nich potężne żółwie. Stare żółwie z Galapagos mają pancerze mierzące nawet metr długości. Pancerz jest skuteczną bronią, ponieważ ochrania nie tylko korpus zwierzęcia, ale może ono schować w nim głowę, nogi i ogon. Nogi tychże żółwi przypominają nogi słonia, są masywne i pokryte twardymi łuskami. Żółwie żywią się roślinami, a ich otwór gębowy nie jest wyposażony w zęby tylko listwy rogowe, które miażdżą i tną pokarm. Do życia potrzebują słodkiej wody, jeżeli na wyspie jej nie ma zjadają duże ilości kaktusów, aby uzupełnić jej braki. Poruszają się powoli idąc szeroko rozstawionym krokiem. Nie muszą się nigdzie spieszyć, bo w przypadku jakiegoś zagrożenia chowają się w skorupie.Szybko ludzie stwierdzili, że mięso żółwi jest bardzo smaczne. Zwierzęta zabierano, więc na statki, składano w ładowni i dostarczały one żywego mięsa. Symbol polowań w czasach Jagiellonów.Żubr w czasach, kiedy ziemie Polski pokrywała gęsta puszcza, żył na całym jej terenie. Regularne zmniejszanie się terenów leśnych doprowadziło do zagłady tego zwierzęcia w jego naturalnym środowisku. Na początku XX wieku okazało się, że nie ma ani jednego wolno żyjącego żubra. W czasach, kiedy żubr zamieszkiwał Puszcze Białowieską kilku przedstawicieli tego gatunku zostało przekazanych do ogrodów zoologicznych i dzięki temu posunięciu udało się odtworzyć gatunek. Na wolność wypuszczono dwa żubry marząc, o tym, aby znowu było ich stado. Starania powiodły się i obecnie można je oglądać w Puszczy Białowieskiej, w Puszczy Boreckiej i w Bieszczadach. Żubry są dużymi zwierzętami mierzącymi około dwóch metrów w kłębie i ważącymi do tysiąca kilogramów. Samice są znacznie mniejsze od samców. Cechą charakterystyczną samców jest wielki łeb z gęstą grzywą i długą brodą, masywna klatka piersiowa. Mimo swej wagi zwierzęta poruszają się bardzo zwinnie i szybko. Jednakże słabo widzą, co natura zrekompensowała im dobry węchem, pozwalającym stwierdzi, czy nie zbliża się zagrożenie.

Najgroźniejszy rekin

11 stycznia 2011

8Żaglice są w stanie przyspieszyć z miejsca do stu kilometrów na godzinę.Rafy koralowe są w morzu tym, czym na lądzie lasy tropikalne. To skupiska niezliczonej ilości stworzeń, które uczą się żyć we wzajemnej harmonii. Są niczym naturalny warsztat tkacki, gdzie wszystkie gatunki, jak nici, są dla siebie nawzajem i kanwą i osobową. Ocean nie przetrwa bez rekinów. Bardzo dużo musimy się jeszcze nauczyć, by zrozumieć rekiny. Im więcej są obserwowane, tym większego szacunku nabiera się dla całej przyrody, nie tylko dla rekinów. To na nas, ludziach spoczywa ogromna odpowiedzialność, by pomóc jej istnieć, bo przecież jesteśmy jej częścią. Świat i tak jakoś przetrwa, ale my w nim być może nie i za wszelką cenę nie wolno do tego dopuścić. Najgorszą sławą wśród rekinów cieszy cię rekin bestia: jest to żarłacz biały, zwany potocznie ludojadem. Występuje w wodach wszystkich oceanów, a ich główne skupiska to północno wschodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych, Kalifornii, gdzie odnotowano najwięcej ataków na ludzi, wschodniej i południowej Australii., aż po przylądek północno zachodni i całego wybrzeża RPA. We wszystkich krajach, gdzie występuje żarłacz biały handel nim i produktami od niego pochodzącymi jest ściśle nadzorowany.Ten nadzór prowadzi ONZ. To wciąż niewiele, ale przynajmniej daje nadzieję. Pingwinie tańce to gatunek, łatwy do upolowania przez rekiny. Nie one jednak są tu największym zagrożeniem. Przez ostatnie pól roku populacja tych nielotów zmalała aż około 90%, a wszystko za sprawą ludzkiej interwencji w środowisko. Wydoby6cie guano znacznie zmniejszyło ich terytorium, o które teraz muszą walczyć z uchatkami. Zanieczyszczenie wody ropą i rybołówstwo redu7kują ich źródła pożywienia. Niezdarne na lądzie, w wodzie czują się, jak ryba, osiągając w niej prędkość prawie dziesięciu kilometrów na godzinę. Rekiny łapią je z powierzchni wody. Natura jednak wie, jak wyrównać rachunki: proste, a jakże efektywne. Skoro mały pingwin umie poradzić sobie z ogromną bestią, to ludziom tez musi się udać, lecz nawet tu takie spotkanie nie jest pewne i musi być sprowokowane. żarłacz nieustannie przypomina o swoim statusie naczelnika tych wód. Wszyscy jesteśmy w stanie dostrzec skalę, na jaką eksploatując naturalne zasoby oceanu, naruszamy całą równowagę ekosystemu. Rekiny są w niebezpieczeństwie, a dzięki temu i my. Z badań wynika, że płetwy z rekina przekroczyły dawkę rtęci aż 42 razy.

Ameka wspaniala

6 stycznia 2011

28Ameka wspaniała jest rybą od czasu do czasu spotykaną w akwariach. Jest rybą słodkowodną oraz karpieńcokształtną. Jej nazwa wywodzi się od nazwy rzeki, w której to owe zwierzę zostało odkryte. Ojczyzną tej ryby jest Meksyk. W chwili obecnej w naturalnych warunkach jest ona nie lada rzadkością – od lat trzynastu posiada status zwierzęcia, które w naturalnym środowisku jest wymarłym gatunkiem. Samce są większe od samic – przeciętnie długość ich ciała wynosi około dwunastu centymetrów, podczas gdy w przypadku samic są to o cztery centymetry mniej. Są to ryby całkiem nieźle znoszące zmiany rozmaitych parametrów akwariowej wody, w tym także jej temperatury. Ogólnie rzecz biorąc, lubią w akwariach gęstą raczej roślinność z tą pływającą włącznie, a ponadto również podłoże usypane ze żwiru o sporej grubości. Woda musi być jednak bardzo często odświeżana i porządnie filtrowana, albowiem u tych ryb przemiana materii jest stosunkowo szybka, co w konsekwencji przekłada się na szybkie zanieczyszczanie wody. Bass słoneczny to ryba, którą zarówno chętnie łowią wędkarze, jak i hodują akwaryści. Określana jest ona również mianem słonecznicy pstrej. Jest zwierzęciem słodkowodnym reprezentującym rodzinę bassowatych. Naturalnym środowiskiem występowania tej ryby jest dorzecze rzeki Missisipi. W latach dziewięćdziesiątych dziewiętnastego stulecia gatunek ten introdukowano na kontynencie europejskim. W naszym kraju ryba ta jest gatunkiem obcym, niekiedy spotkać ją można w wodach rzeki Odry i niektórych jej dopływów. W swojej ojczyźnie dorosłe osobniki osiągają długość ciała liczącą nawet i do czterdziestu centymetrów, podczas gdy w Europie maksymalną długością jest centymetrów piętnaście. Bass słoneczny to ryba bardzo ładnie ubarwiona o pięknie błyszczących łuskach. Jeżeli chodzi o wymagania odnośnie akwarium, to lubi, gdy nie jest ono ogrzewane. Z kolei oczka wodne muszą mieć na głębokość przynajmniej osiemdziesiąt centymetrów, a zwierzę można bez przeszkód w nich trzymać przez cały kalendarzowy rok.