Gepard

24 marca 2011

13Gepard to zwierzę, które w szybkim czasie rozwija bardzo duże prędkości. W ciągu kilku sekund potrafi rozpędzić się do 120 km/h. Ma bardzo długie i zwinne nogi co pozwoli wykonywać bardzo długie skoki. Ma bardzo duże płuca, co pozwala mu na równomierne oddechy przy szybkim biegu i nie męczy się. Poluje zazwyczaj na zwierzęta mniejsze od siebie, szczególnie na gazele lub zające. Na polowania wychodzi zazwyczaj wczesnym rankiem. Zwierzę to żyje w Afryce, Azji Południowej i na Bliskim Wschodzie. Gepard należy do rodziny kotów, ale ma z nimi niewiele cech wspólnych. Jego charakterystyczną cechą jest brak umiejętności chowania pazurów. Gepardy są samotnikami, stronią od życia w dużym stadzie, ale preferują życie w niewielkich grupach np. po pięć sztuk. Samice są bardzo troskliwymi matkami, gdy tylko urodzą młode nie odstępują ich na krok przez średnio półtora roku ich życia. W czasie godów samiec cały czas opiekuje się samicą. Gepardy są gatunkiem na wyginięciu. Polowania na gepardy są surowo zabronione. Antylopy należą do gatunku ssaków parzystokopytnych. Występują w odmianach mniejszych i większych, te najmniejsze nazywane są gazelami. Występują w Afryce, Azji oraz Ameryce. Wśród wszystkich gatunków na wyróżnienie zasługują: Adaks, Bawolec, Eland, Kama, Bejsa, Kudu Wielkie, Bongo, Garna, Niala Grzywiasta, Nilgau, Springbok, Gnu pręgowane czy też Suhak. Adaks należy do grupy antylop pustynnych i zamieszuje teren od Sahary po Sudan. Natomiast Bawolec to krętoroga antylopa, która najlepiej czuje się na stepach. Eland jest zaś podgatunkiem tzw. antylopy krowiej, najczęściej spotykana jest w afrykańskich rezerwatach. Antylopa z gatunku Bejsa za swoje miejsce zamieszkania wybrała sobie teren Afryki Wschodniej. Kudu Wielkie to gatunek u którego można odróżnić samca od samicy. Samiec wyróżnia się tym, że ma długie i kręcone rogi. Mają one bardzo jasne umaszczenie z cienkimi paskami w innym kolorze. Antylopa Bongo ma charakterystyczny kolor w odcieniach rudym i brązowym pomieszany z białymi pręgami. Charakteryzuje się też wygiętymi rogami, ale występują one zarówno u samca, jak i samicy. lasy i stoki gór.

Chomik

22 marca 2011

40Jeżeli ktoś nie ma warunków do trzymania psa lub kota, a chciałby mieć w domu jakiegoś pupila to nie ma nic prostszego jak wziąć sobie pod opiekę chomika. Jest to malutkie zwierzątko nie wymagające większej opieki, jednakże jak każde zwierzę domowe, powinno być otoczone miłością i opiekuńczością. Pomimo tego, że jest to zwierzę małe, powinniśmy mu zapewnić odpowiednie warunki do życia. Obecnie na rynku jest spory wybór klatek czy też akwariów, w których nasz pupil będzie się czuł znakomicie. Należy pamiętać, że to zwierzątko, jak każde inne, potrzebuje stałego dostępu do wody i jedzenia. Nie możemy także zapominać o czyszczeniu jego małego domku, gdyż wszystkie swoje potrzeby robi właśnie tam i może się czuć bardzo niekomfortowo, a nawet może nam zachorować jak będzie miał mokre i zanieczyszczone trociny. Pomimo swoich małych rozmiarów, chomik jak każde inne zwierzę domowe, może stać się naszym dobrym przyjacielem, trzeba tylko pamiętać o poświęcaniu mu odpowiedniej ilości uwagi i zabawy. Pies jako zwierzę domowe zyskał sobie grono wielu wielbicieli, jednakże stało się to nie bez powodu, gdyż jak wszyscy wiemy pies jest uważany za najlepszego przyjaciela człowieka. Na to miano zasłużył sobie swym oddaniem i przywiązaniem do pana, co każdy kto w swoim życiu posiadał psa, na pewno potwierdzi. Jak każdy członek rodziny, bo śmiało można go do rodziny zaliczyć, pies potrzebuje opieki i uwagi. Jeżeli będziemy dobrzy dla psa, on odpłaci nam tym samym i będzie naszym najlepszym towarzyszem do końca. Pies jest bardzo cierpliwym i wytrwałym uczniem, dlatego jest bardzo podatny na tresurę, ale nie każdy z nas wie, że my również wiele uczymy się od niego, ponieważ tylko naprawdę odpowiedzialny i czuły człowiek może stać się dobrym panem. Mówi się o niesamowitej więzi jaka łączy człowieka z psem, co widać na przykładzie psa przewodnika, który staje się oczami dla niewidomego i prowadzi go bezpiecznie przez pełne niespodzianek życie. Zarówno w domu jak i na dworze pies staje się naszym prywatnym ochroniarzem i zawsze będzie z całych sił chronić to co dla niego najcenniejsze, a mianowicie, nas samych.

Ocelot

22 marca 2011

11Piękny drapieżnik, którego wspaniałe futro i jedwabista skóra przyciąga kłusowników.Ocelot jest kotem średniej wielkości. Waży około szesnasty kilogramów i mierzy metr długości nie licząc czterdziestopięcio centymetrowego ogona. Drapieżnik najlepiej czuje się w wilgotnych lasach, na torfowiskach i na terenach, gdzie występuje woda. Jego miejscem zamieszkania jest Ameryka Południowa, Środkowa i południowa część Ameryki Północnej. Mimo, iż jest to dzikie zwierzę często mieszka w pobliżu osad ludzkich. Żywi się niewielkimi ssakami i gadamy. W jego jadłospisie znajdziemy mrówkojada, małpę, pancernika. Nie pogardzi jaszczurką, czy żółwiem. Przebywając w okolicach gospodarstw odwiedza również kurniki w poszukiwaniu pożywienia.Koty te mają żółtawą, krótką, jedwabistą sierść. Odcień futra może być różny w zależności od miejsca, w którym zamieszkuje drapieżnik. Sierść ocelota zdobią, po bokach i na grzbiecie, rozety, które przechodzą w ciemne pręgi widoczne na łapach, głowie i ogonie.Oceloty polują podczas nocy, w dzień lokują się na drzewie i odpoczywają. Podstawowym zagrożeniem dla tych zwierząt jest człowiek i inne kotowate. Małe oceloty stają się łupem węży. Jej znakiem rozpoznawczym są ciemne rozety na jasnym ciele.Żyjąca i polująca w dżungli tropikalnej na terenie Afryki i Azji pantera ma charakterystyczne kolory futra pozwalające jej być trudno dostrzegalną. Na jasnym tle futra natura wymalowała jej ciemnobrązowe rozety. Takie zestawienie przypomina plamy, które tworzy cień rzucany przez liście. Dlatego też pantera, która wychodzi na otwarty teren szuka drzewa, w cieniu, którego może czuć się słabo widoczna. W ciemnej dżungli spotykane są osobniki mające całe futro w kolorze czarnym. Uważa się, że czarne pantery są groźniejsze od cętkowanych, nie jest to jednak potwierdzone żadnymi badaniami. Futro lamparta przyczyniło się do zmniejszenia liczby żyjących osobników, stanowi ono bowiem cenny łup dla kłusowników.Pantera nazywana również lampartem mierzy około sto sześćdziesiąt centymetrów i waży do siedemdziesięciu kilogramów. Kot ten nie ma jakichś szczególnych wymagań, co do miejsca życia. Najważniejsze dla niego jest występowanie wystarczającej ilości pokarmu. Mając co jeść pozostaje w jednym miejscu kilka lat, znacząc swoje terytorium moczem, kałem i zadrapaniami na drzewach.

Bocja wspaniała

20 marca 2011

29Bocja wspaniała jest ryba niesamowicie rozpowszechnioną w akwariowych hodowlach. Przynależy ona do rodziny Botiidae. W naturalnych warunkach występuje na Borneo oraz na Sumatrze. Jest typowym zwierzęciem słodkowodnym, a preferuje takie zbiorniki, gdzie dno jest zamulone. Woda powinna mieć także odpowiednio wysoką temperaturę mieszczącą się w przedziale pomiędzy dwudziestoma czterema stopniami Celsjusza a dwudziestoma ośmioma. Bocja wspaniała lubi pożywienie pochodzenia zarówno roślinnego, jak i zwierzęcego – największym dla niej przysmakiem są wodne ślimaki. W środowisku naturalnym dorosłe osobniki osiągają długość ciała wynoszącą przeciętnie około trzydziestu centymetrów, natomiast w hodowlach jest to średnio o dziesięć centymetrów mniej. Porą największej aktywności tych zwierząt jest wieczór oraz noc. Jest to ryba żyjąca tylko i wyłącznie w stadach, z tego też powodu akwaria, w których jest hodowana muszą być raczej duże. Charakteryzuje się także tym, że kosztuje dość konkretne pieniądze. Bojownik syjamski jest dość często spotykany w hodowlach akwariowych. Jest to zwierzę słodkowodne należące do rodziny guramiowatych. Określane jest także mianem bojownika wspaniałego. Swoją nazwę zawdzięcza dość charakterystycznym zachowaniom, jakie można zauważyć u samców. W naturalnym środowisku bojowniki syjamskie żyją w Indiach, Tajlandii, Wietnamie, a także na Półwyspie Malajskim. W Europie pojawiły się natomiast u scynku stulecia dziewiętnastego i miało to miejsce we Francji. W warunkach naturalnych dorosłe osobniki osiągają długość ciała wynoszącą około sześciu centymetrów, natomiast w hodowlach może być to i dziesięć centymetrów. Ryby te nie nastręczają hodowcom jakiś większych problemów, chociaż uważać trzeba na samców oraz bardzo silnie wykształcony u nich instynkt terytorialny. W niektórych państwach funkcjonują nawet przepisy mówiące o tym, że nie wolno hodować bojowników jako pojedynczych egzemplarzy w małych akwariach tylko z takiego powodu, że bardzo ładnie się prezentują.