Charakterystyka

27 marca 2011

37Krótki opis tygrysa Tygrys w języku łacińskim nazywa się Panthera tigris i zaliczany jest do rodziny kotowatych. Są zwierzętami mięsożernymi, a więc są zmuszone do polowań. Dorosłe osobniki mają od jednego i czterech dziesiątych do jednego i ośmiu dziesiątych metra długości, a do tego dochodzi jeszcze ogon, który czasami może mieć nawet jeden metr długości. Tygrysy ważą od stu do dwustu pięćdziesięciu kilogramów, zależy to głównie od płci danego osobnika. Młode natomiast w chwili urodzenia ważą tylko jeden kilogram. Powoduje to, że muszą dużo jeść w trakcie rozwijania się, aby dostarczyć sobie odpowiednią ilość energii potrzebną do wytworzenia ogromnej masy ciała. Ciąża trwa około stu dni, a więc ponad trzy miesiące, czyli prawie trzy razy krócej niż u człowieka. Tygrysy żyją około siedemnastu lat, a więc kilka lat dłużej niż psy. Najstarszy znany tygrys miał dwadzieścia sześć lat. Tygrysy należą do zwierząt zagrożonych wyginięciem, bowiem na całym świecie jest ich tylko około ośmiu tysięcy. Miejmy nadzieję, że ta liczba ulegnie zwiększeniu. Tygrysy, wspaniałe i majestatyczne zwierzęta. Tygrysy znane były już w starożytności, na przykład w Mezopotamii, Grecji i w Rzymie, gdzie były wykonawcami wyroków śmierci na arenach. Później jednak wiedza o tygrysach w Europie zanikła. W trzynastym stuleciu Marco Polo uległ wielkiemu zdziwieniu, kiedy zobaczył tygrysa, a było to u Kubiłaj Chana – władny Mongolii. Obecnie każdy wie, jak wygląda tygrys, jednak nie każdy potrafiłby opowiedzieć o jego stylu życia i zwyczajach. Wiedza taka jest potrzebna między innymi po to, aby umożliwić tygrysom przetrwanie. Obecnie tygrys jest gatunkiem, któremu grozi wyginięcie i jeżeli nic z tym nie zrobimy, to następne pokolenia będą o tygrysach dowiadywać się tylko z książek. Na szczęście różnego rodzaju organizacje ekologiczne zajęły się tą sprawą i najprawdopodobniej nie będzie aż tak źle. Niemniej jednak pamiętajmy, aby nigdy nie kupować futra tygrysiego podczas wycieczek do Azji czy do Afryki, ponieważ przyczyniamy się tym sposobem do zwiększania się kłusownictwa oraz do śmierci kolejnych tygrysów.

Rozród

16 marca 2011

36Pora roku nie ma wpływu na wydawanie na świat potomstwa przez szczury. Jednak tą decyzję należy dokładnie przemyśleć. Przed planowaniem ciąży u samicy trzeba zastanowić się nad lodem nowo narodzonych szczurków, tzn. czy w razie dużej ilości młodych będą zainteresowani kupnem ich (znajomi czy sklep zoologiczny). Szczury osiągają dojrzałość płciową mając ok. trzech miesięcy. Ciąża trwa trzy tygodnie. W tym czasie nie powinno się narażać samicy na stresowe sytuacje, czyli przenoszenie jej do innej klatki, zmiana wystroju klatki czy nagła zmiana pożywienia. W czasie pierwszej połowie ciąży należy przyszłej matce zwiększyć dzienną dawkę pożywienia o 1/3 zwykłej porcji a w drugiej należy podwoić tą porcję. Wiąże się to z potrzebą odkarmienia i uformowania kilkunastu płodów. Nie należy ingerować w poród samicy, gdyż istnieje możliwość, iż matka zagryzie młode. Dopiero gdy matka opuści gniazdo można zobaczyć młode szczurki. W pierwszych dniach po porodzie nie sprzątamy klatki tylko ewentualnie dosypujemy ściółkę. Szczury pomimo powszechnej opinii o przenoszeniu chorób wcale nie są bardziej niebezpieczne niż trzymaniu w domu psa czy kota. Choroby były przenoszone przez dzikich przodków udomowionych szczurów. Psy i koty mają możliwość wychodzenia na dwór, co wiąże się z możliwością nabycia jakiejś choroby. Natomiast szczury domowe nie wychodzą na spacery i nie są narażone na kontakt z zarażonym osobnikiem. Ludzie coraz częściej decydują się na hodowlę tych gryzoni ze względu na to, iż są to bardzo przyjazne człowiekowi zwierzęta. Bardzo szybko się przyzwyczajają do swojego właściciela. Ich utrzymanie nie jest kosztowne, gdyż ich dzienne zapotrzebowanie na pokarm nie jest duże. Poza tym sam koszt związany z zakupem tego zwierzęcia jest niewielki, ok. 10 zł. Droższe jest samo wyposażenie oraz zakup klatki. Jednak radość z posiadania takiego żywiołowego zwierzęcia rekompensuje każde wydatki. Jest to zwierzę bardzo inteligentne, trzeba zwrócić uwagę na ich zapał do nauki oraz pokonywania przeróżnych przeszkód. Od dawna panują spekulacje na temat eksperymentów na szczurach: czy są one etyczne czy też nie. Większość społeczeństwa opowiada się za poprzestaniem eksperymentów na zwierzętach. Uważa się, że to przyczynia się do cierpienia niewinnych małych stworzeń, gdyż często są poddawane bardzo ciężkim badaniom, np. testuje się działanie pewnych środków czy kosmetyków. Jeśli jest to możliwe warto znaleźć inny sposób przeprowadzania eksperymentów, aby nie męczyć szczurów lub innych gryzoni. Szczury są idealnym materiałem badawczym, gdyż są łatwe w hodowli, jest duża ilość młodych w miocie, można szybko uzyskać następne pokolenie oraz potrzebne są niewielkie wymiary, które oznaczają nieduże koszty ich utrzymania – budynki, wyżywienie i obsługa. Szczury laboratoryjne są najczęściej albinotyczne – białe z czerwonymi oczami. Zdarzają się również szczury o umaszczeniu szarym, kremowym ,czarnym lub brunatno – siwe, tzw. szczury kapturowe – dwubarwne z ciemną głową i grzbietem, reszta jest zwykle biała.

Bogactwo

21 lutego 2011

1Bydło oznaką bogactwa W wielu miejscach na świecie miarą bogactwa jest liczba posiadanych krów. Dotyczy to szczególnie krajów, gdzie gospodarka rolna ma charakter pierwotny, a uprawa ziemi idzie w parze z hodowlą bydła. Wśród plemion Bantu można nawet kupić narzeczoną za odpowiednią ilość krów. Ludzie nazywają bydło lobola, co w wolnym tłumaczeniu znaczy „posag pana młodego”. Zwyczaj ten zachował się nawet wśród społeczeństw krajów rozwiniętych, na przykład jak doniosła prasa, Nelson Mandela, prezydent Republiki Południowej Afryki, podarował w prezencie ślubnym swojej żonie, Samorze Machel, 60 dorodnych krów. Poszczególne rasy bydła domowego hoduje się dla mleka lub mięsa. Istnieją też rasy o użytkowaniu ogólnym mleczno-mięsnym. Do najbardziej znanych ras mlecznych należą duże i ciężkie krowy rasy holstein-friesian popularnie zwane holenderkami. Jak sama nazwa wskazuje, pochodzą one z Holandii. Znane są z tego, że dają więcej mleka niż pozostałe rasy krów. Zazwyczaj czarno-białe, zdarzają się również osobniki czerwono-białe. Szkocka krowa ayrshire, biała z brązowymi łatami, daje mleko bogatsze w składniki odżywcze, nadające się zwłaszcza do produkcji serów. Wyhodowana w Szkocji przyjęła się zwłaszcza w Wielkiej Brytanii, Ameryce Północnej, Australii i Nowej Zelandii. Krowy z Wysp Normandzkich – Guernsey i Jersey (popularne dżerseje) cenione są ze względu na wyjątkowo gęstą śmietankę zbierającą się na ich mleku. Trochę historii Bydło zostało udomowione ponad 9 tysięcy lat temu w Azji. Bawół wodny służył ludziom w Chinach i innych częściach wschodniej Azji już ponad 6 tysięcy lat temu. W tym samym czasie w Anatolu na obszarze dzisiejszej Turcji, udomowiono zwierzęta, od których pochodzą dzisiejsze krowy. Zebu udomowiono w starożytności w Azji. Jednym z przodków współczesnych krów był tur. Zamieszkiwał pierwotne lasy mieszane Europy. Najdłużej zachował się na terenie Polski i chociaż jako zwierzyna królewska objęty był ochroną -został wytrzebiony. Ostatni tur padł w 1627 roku. Krowy przynosiły tak wiele pożytku dawnym społeczeństwom, że wkrótce stały się przedmiotem kultu. Dotyczy to zwłaszcza byków, które czczono za ich ogromną siłę. Kult krowy spotykany jest w wielu religiach. Egipcjanie widzieli w nich ziemskie wcielenie bogiń – Hathor, Izydy, Nepthys i Nut. Pod koniec istnienia starożytnego Egiptu krowy, podobnie jak faraonowie, były mumifikowane. Stare celtyckie i germańskie legendy pełne są czarodziejskich krów i byków.