Charakterystyka

27 marca 2011

37Krótki opis tygrysa Tygrys w języku łacińskim nazywa się Panthera tigris i zaliczany jest do rodziny kotowatych. Są zwierzętami mięsożernymi, a więc są zmuszone do polowań. Dorosłe osobniki mają od jednego i czterech dziesiątych do jednego i ośmiu dziesiątych metra długości, a do tego dochodzi jeszcze ogon, który czasami może mieć nawet jeden metr długości. Tygrysy ważą od stu do dwustu pięćdziesięciu kilogramów, zależy to głównie od płci danego osobnika. Młode natomiast w chwili urodzenia ważą tylko jeden kilogram. Powoduje to, że muszą dużo jeść w trakcie rozwijania się, aby dostarczyć sobie odpowiednią ilość energii potrzebną do wytworzenia ogromnej masy ciała. Ciąża trwa około stu dni, a więc ponad trzy miesiące, czyli prawie trzy razy krócej niż u człowieka. Tygrysy żyją około siedemnastu lat, a więc kilka lat dłużej niż psy. Najstarszy znany tygrys miał dwadzieścia sześć lat. Tygrysy należą do zwierząt zagrożonych wyginięciem, bowiem na całym świecie jest ich tylko około ośmiu tysięcy. Miejmy nadzieję, że ta liczba ulegnie zwiększeniu. Tygrysy, wspaniałe i majestatyczne zwierzęta. Tygrysy znane były już w starożytności, na przykład w Mezopotamii, Grecji i w Rzymie, gdzie były wykonawcami wyroków śmierci na arenach. Później jednak wiedza o tygrysach w Europie zanikła. W trzynastym stuleciu Marco Polo uległ wielkiemu zdziwieniu, kiedy zobaczył tygrysa, a było to u Kubiłaj Chana – władny Mongolii. Obecnie każdy wie, jak wygląda tygrys, jednak nie każdy potrafiłby opowiedzieć o jego stylu życia i zwyczajach. Wiedza taka jest potrzebna między innymi po to, aby umożliwić tygrysom przetrwanie. Obecnie tygrys jest gatunkiem, któremu grozi wyginięcie i jeżeli nic z tym nie zrobimy, to następne pokolenia będą o tygrysach dowiadywać się tylko z książek. Na szczęście różnego rodzaju organizacje ekologiczne zajęły się tą sprawą i najprawdopodobniej nie będzie aż tak źle. Niemniej jednak pamiętajmy, aby nigdy nie kupować futra tygrysiego podczas wycieczek do Azji czy do Afryki, ponieważ przyczyniamy się tym sposobem do zwiększania się kłusownictwa oraz do śmierci kolejnych tygrysów.

Ochrona ptaków

13 lutego 2011

20Niezależnie od stopnia pożyteczności gatunków mamy obowiązek uchronić ptaki przed coraz bardziej zagrażającym im wymarciem czy wytępieniem. Wszystkie gatunki ptaków łownych znajdują się pod ochroną okresową, pozostałe gatunki podlegają ochronie gatunkowej. Do gatunków podlegających tej ochronie należą wszystkie małe, zwykle leśne gatunki ptaków owadożernych oraz polne i leśne gatunki ptaków roślinożernych, które żywią się nasionami różnych drzew i zbóż, ale również owadami. Należą tu również wszystkie gatunki ptaków wodnych i błotnych oraz wszystkie bez wyjątku ptaki drapieżne i sowy. Ptaki owadożerne i roślinożerne są chronione ze względu na ich pożyteczność w pewnych gałęziach gospodarki oraz na ich barwne upierzenie, które ozdabia krajobraz, a ich głos ożywia go. Ptaki wodne i błotne są objęte ochroną, gdyż są obiektem polowań, a ich mięso nie ma wartości konsumpcyjnej, są za to ozdobą krajobrazu, np. łabędzie. Ptaki drapieżne są chronione, ponieważ żywią się szkodliwymi gryzoniami, podobnie jak sowy. W zależności od środowiska w jakim żyją dane gatunki, dzielimy na gatunki leśne, polne, wodne i błotne. Do leśnych zaliczamy nie tylko gatunki gnieżdżące się i zdobywające pokarm wyłącznie w lesie, ale także gatunki, które gniazdując w lesie pokarm zdobywają zarówno tam, jak i na terenach otwartych, np. w środowisku polnym czy wodnym. Do tej grupy ptaków należą ptaki drapieżne i sowy. Do gatunków polnych zaliczamy wszystkie gatunki gniazdujące na polach i tylko tam żerujące jak kuropatwa, przepiórka i skowronek. Do ptaków wodnych zaliczamy gatunki żyjące całkowicie w tym środowisku, tj. gniazdujące i żerujące tam, np. perkozy, łyski, jak i te gatunki, np. kaczki, gęsi i łabędzie, które gniazdują w tym środowisku, ale żerują też na polach czy łąkach. Za ptaki błotne uważamy wszystkie gatunki żyjące całkowicie w środowisku podmokłym, jak żurawie i siewkowate. Są jeszcze tak zwane gatunki synantropijne, które gnieżdżą się wyłącznie na osiedlach ludzkich, np. gawrony, sroki, wróble, gołębie czy kawki. Przystosowanie się do warunków środowiska przejawia się w kształcie i budowie dzioba, skrzydeł i nóg. Kształt dzioba jest zależny od sposobu pobierania pokarmu, a kształt nóg i skrzydeł jest związany ze sposobem poruszania się ptaka.